اون کیه؟ به قلم حانیه باصری
پارت صد و یازده :
چمدون به دست مقابل تالار سوخته ایستادم.
از لای در نرده ای که اتاقک نگهبانی خالی کنارش بود به ساختمون چند طبقه سیاه و سفید تالار خیره شدم.
انگار خاک مرده همه جا پاشیده بودن و هیچ صدایی از داخل و اطرافش شنیده نمیشد.
چمدونو کنار در گذاشتم و پامو گذاشتم روش و رفتم روی در، پشت مانتوم گیر کرد به نوک نرده بالای در و وقتی پریدم پایین با صدای مضحکی تو تنم جر خورد!
بی توجه بهش به سمت
مطالعهی این پارت حدودا ۱۱ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۲۹۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
. . . .
1وا!!! چر اینجوری شد؟؟؟
۴ سال پیش...
20چرا داستان اینقد دارک شد ؟؟؟!!! رمان قرار بود طنز باشه که؟!😞
۴ سال پیش
حانیا بصیری | نویسنده رمان
😑🤦🏻♀️
۴ سال پیشدخترای من
0وای عالی بود🙏
۴ سال پیشsheyda
5وادافاک چه جنایی شد
۴ سال پیشگوگولی
4هولی شت دارک شد بد دارک شددددد وایییی
۴ سال پیشبه تو چه
7شووووککک 🤐
۴ سال پیشثنا
9راست میگهه چرا ماجرا اینقدر دارک شددد این نیماعه بدبخت مریضه که بدبخت آنا
۴ سال پیشمریم
9😰چرا اینجوری شد آدم به این سنگدلی هم هس😑
۴ سال پیشسمیرا
8اوه👀 پ کوروش کوش
۴ سال پیشآتی
15چطور تونسته این کارو بکنه😭😭😭
۴ سال پیش
لطفا صبر کنید...

Faht
8وایی چقد که باباش بهش میگفت به نیما نزدیک نشو منی که فک میکردم بخاطر ارثه😐!